Zasadniczym celem podawania dwuwęglanu sodu jest zwiększenie rezerwy alkalicznej organizmu, co pozwala na szybsze usuwanie jonów wodorowych z komórek mięśniowych. Ich wysokie stężenie gromadzone podczas intensywnego metabolizmu wysiłkowego może przyczyniać się do spadku efektywności wytwarzania energii oraz zaburzeń w procesie kurczliwości mięśni. Na ogół z tego typu sytuacjami mamy do czynienia głównie w wysiłkach wykorzystujących mleczanowy system energetyczny ( wytrzymałość siłowa i szybkościowa). W wyścigach kolarskich wykorzystywany jest w przewadze tlenowy system energetyczny, gdzie proces kumulacji jonów wodorowych jest ograniczony. Z tego tytułu stosowanie dwuwęglanu sodu w tym sporcie ma mniejsze zastosowanie. Należy jednak mieć na uwadze, że również w tym sporcie mamy do czynienia z momentami wysiłkowymi w okolicach progu mleczanowego, dlatego w pewnych sytuacjach jak najbardziej możemy rozważyć taką suplementację. Wiele badań bowiem wykazuje na znaczną poprawę wyników, szczególnie w przedłużonych sprintach kolarskich. Osobiście zalecałbym stosowanie tej suplementacji głównie podczas zasadniczych imprez sportowych, względnie bardzo intensywnych treningów z częstym wykorzystywaniem stref beztlenowych.
Poradnie Dobry Dietetyk:
Ostrów Wielkopolski
dr Dariusz Szukała
27. marca 2011 23:36